ماجرای قاب عکسی در اتاق ملاقات رهبر انقلاب
به گزارش راهبرد معاصر، نصب قاب عکس در منزل یا در اتاق کار نمایش یک تعلق است. عکسی که بر دیوار نصب میشود، عکسی که در چهار گوشه یک قاب جا میگیرید و بر طاقچه اتاقی نصب میشود، حکایت از یک عاطفه دارد.
همواره پشت سر رهبر انقلاب، عکس امام خمینی رحمهالله و گاهی پرچم ایران وجود دارد اما چهاردهم شهریور سال ۹۱ که اعضای شورای عالی حوزه علمیه قم با رهبر انقلاب دیداری داشتند، قاب عکسی روی قفسهی گوشهی اتاق قرار داشت که در تصاویر منتشر شده جزئیات آن معلوم نبود. آن عکس را از نزدیک که ببینید سید جلیلالقدری به نماز جماعت ایستاده است؛ عکسی قدیمی از امام جماعتی که در حال قنوت است: آیتاللهالعظمی سید عبدالحسین لاری.
عالم مجاهدی که از شاگردان مبرز میرزای شیرازی و یکی از پرچمداران مبارزه با استعمار بریتانیا بود. همان کسی که در روزگار اشغال خشن و ظالمانهی فارس و بوشهر، توسط نظامیان و سیاستمداران انگلیسی، پرچم جهاد و مبارزهی با اشغالگران را برافراشت و اولین نمونهی کوچک ولی پر معنا از حکومت اسلامی را در این خطه تشکیل داد.
رهبر معظم انقلاب در لابه لای کلماتشان هرجا به مناسبتی اسمی از ایشان به میان آمده، همواره با بزرگی و عظمت از «آیتالله سیدعبدالحسین لاری» نام میبرند. ایشان در جایی فرمودهاند: «مرحوم آقاسید عبدالحسین در نوع خودشان، یک روحانی بینظیرند؛ یعنی بنده شبیه ایشان را در بین روحانیون برجستهی دورههای خودمان سراغ ندارم! آن جنبهی علمی ایشان و آن جنبهی آگاهی فکری و سیاسی ایشان است. از جنبهی علمی هم ایشان جهاد و تشکیل حکومت و سکه و تمبر و از این کارها داشتند. اینها چیزهایی است که من نظیرش را تا زمان خودمان -یعنی تا زمان امام رضواناللهتعالیعلیه- واقعا در هیچ کس سراغ ندارم؛ با این عظمت مقام و شموخ آن مرتبه علمی و سیاسی و فرهنگی و آگاهی و شجاعت.»
این مرجع عظیمالقدر علاوه بر اعلام حکم جهاد در برابر استعمار پیر، در برابر زمینههای استعلای اقتصادی و در پاسخ به استفتائی پاسخ داده بود: «امروز آنچه از پول بلاد اسلامیه به بلاد خارجی میرود اعانت به اعداء دین و استعداد کفار استبرای ریختن خون اسلام و مسلمین؛ {پس} حرام است...»
این قاب عکس که هدیهی یکی از نوادگان آیتالله لاری به رهبر انقلاب است، هنوز هم در همان اتاق و روی همان قفسه قرار دارد./ برنا